Banknoty i monety

1 stycznia 1999 roku jedenaście krajów Unii Europejskiej rozpoczeło największy eksperyment ekonomiczny mijającego stulecia. W imię zjednoczonego rynku dobrowolnie rezygnowały one ze swoich walut tworząc wspólny pieniądz - euro.
Obecnie specjaliści spierają się, w ile lat po wejściu Polski do Unii Europejskiej euro będzie mogło zastąpić złotego, pewne jest jednak, że nowa waluta europejska wpłynie na warunki działania polskich przedsiębiorstw i banków.


Do unii walutowej przystąpiły e państwa członkowskie UE, które spełniły surowe kryteria gospodarcze przewidziane w Traktacie z Maastricht:

• deficyt budżetowy do 3% Produktu Krajowego Brutto
• inflacja do 1,5 punktu procentowego powyżej średniej dla trzech najleprzych pod tym względem krajów UE,
• dług publiczny do 60%,
• długookresowa stopa procentowa do 2 punktów procentowych powyżej średniej dla trzech krajów UE o najniższej inflacji,
• niedewaluowanie waluty narodowej przez ostatnie dwa lata i utrzymanie jej w ryzach mechanizmu kursowego Europejskiego Systemu Walutowego.

Początek unii walutowej to 1 stycznia 1999 roku. W 11 krajach Unii Europejskiej banki i firmy zaczną się rozliczać w nowym pieniądzu - euro. Trzy lata później zabrzęczy i zaszeleści ono w portmonetkach mieszkańców tych państw. Przez pierwsze półrocze 2002 r. w obiegu będą jednocześnie nowe i stare pieniądze a 1 lipca euro nieodwołalnie zastapi waluty narodowe i stanie się tam jedynym legalnym środkiem płatniczym.

Jednak juz od 1999 r. marka, gulden, frank, lir i peseta stały się jedynie cząstkami wspólnego pieniądza. Dziś trudno to sobie wyobrazić, ale niebawem przejdą do historii, stając się tylko eksponatami w kolekcjach numizmatycznych.

W marcu 1998 roku Komisja Europejska stwierdziła, że kryteria dopuszczenia do unii walutowej spełniły: Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Luksemburg, Niemcy, Portugalia, Szwecja, Wielka Brytania i Włochy. JEdnak poza strefą euro dobrowolnie postanowiły zostać nieprzekonane do eksperymentu: Wielka Brytania, Dania i Szwecja. Natomiast Grecji nie udało się spełnić warunków gospodarczych.